لینوکس و من

مخازن مانجارو روی سرورهای ایران

نویسنده : امین | تاریخ: 1395/12/6

به طور اتفاقی با سایت یکی از دانشگاه های ایرانی روبرو شدم که بطور سخاوتمندانه ای تعدادی از مخازن لینوکسهای معروف رو برای استفاده آزاد در دسترس قرار داده. برای دیدن این سایت میتونید به این لینک مراجعه کنید.

مخازن مانجارو وجود نداشت، با ایمیلی که بهشون زدم اونها ظرف مدت بسیار کوتاهی پاسخ دادند و مخازن مانجارو هم به این لیست اضافه شد. اینجا چند نکته وجود داره که لازمه بنویسم:
  • اولا تشکر از گردانندگان این پروژه، هم بخاطر کاری که میکنند و هم بخاطر پاسخ گویی‌. تلاششان تحسین بر انگیزه.
  • بودن مخازن در داخل ایران خوبیش اینه که میشه با سرعت بسیار بالاتری بسته ها رو دانلود کرد. اما طی چند بار تستی که بنده در روزهای مختلف داشتم هر بار سرعت دانلود از سرورهای خارج از کشور (که خود پکیچ منیجر مانجارو اونها رو لیست میکنه) به مراتب بیشتر از سرعت دانلود از این سرور بود. حداقل سه برابر. در یک ایمیل موضوع رو مطرح کردم و پاسخ دادند که اونها با سرعت بسیار بالایی دارن استفاده میکنن و مشکلی در این زمینه نمیبینند. متاسفانه بخاطر این موضوع من نمیتونم از این مخازن استفاده کنم. بسیار عجیبه که دانلود از سرور مثلا انگلستان خیلی سرعت بیشتری به من میده تا دانلود از سروری که بیخ گوشمون هست!
اگر شما کاربر مانجارو هستید و میخواید که این رو امتحان کنید، فایل زیر رو باز کنید و سرورهای دیگه رو کامل پاک کنید و سرور ایران رو بهش اضافه کنید. بعد هم دیتابیس رو رفرش کنید:
sudo gedit /etc/pacman.d/mirrorlist
-------------------------------------------
Server = http://repo.sadjad.ac.ir/manjaro/stable/$repo/$arch

sudo pacman -Syy
در خط سرور عبارت stable در توضیحات سایت دانشگاه سجاد branch$ نوشته شده. که میبایست در این فایل تغییر کنه. در غیر این صورت با پیام خطای سینک مواجه میشید. نسخه های دیگه unstable و testing هستتند.

تبدیل لپتاپ به مودم وایرلس در آرچ لینوکس

نویسنده : امین | تاریخ: 1394/01/3

قبلا ها اگه توی PC کانکشن ad-hoc میساختیم میتونستیم اون رو توی گوشی آندرویدمون پیدا کنیم و از اینترنت PC توی گوشی استفاده کنیم. یا از برنامه هایی مثل Airdroid و امثالهم بتونیم بدون اینکه نیاز به یک مودم جداگانه داشته باشیم استفاده کنیم. ولی دیگه از آندروید ۴ به بعد بخاطر دلایل امنیتی آندروید دیگه کانکشن های ad-hoc رو شناسایی نمیکنه.
برای دستیابی به این هدف نیاز به چیزی داریم به نام hostapd که در توزیع های لینوکسی موجوده. اما تنظیماتش برای تازه کارها یکم سخته. در آرچ و دوستان، یک اسکریپتی داریم به نام create_ap که در AUR وجود داره. برای کار با این اسکریپت باید سخت افزار وایرلس لپتاپ شما از این امکان پشتیبانی کنه که الآن دیگه اکثرا پشتیبانی میکنن. 
دستور iwconfig رو بزنید تا اینترفیس های شبکه ی PC شما رو بهتون نشون بده.
دستور create_ap راهنمایی خوبی داره. مثلا برای به اشتراک گذاشتن اینترنت PC از طریق وایرلس در لپتاپ من:

sudo create_ap wlp3s0 enp0s29f0u1c2 esm password
توضیحات:
wlp3s0 نام اینترفیس وایرلس لپتاپ
enp0s29f0u1c2 نام اینترفیسی که اینترنت بهش وارد میشه. مثلا پورت USB یا پورت LAN 
esm اسم وایرلسی که میخواید داشته باشید.
password رمز عبوری که میخواید داشته باشید.

این اسکریپت حالت های مختلفی داره. مثلا با n- دیگه اینترنتی به اشتراک گذاشته نمیشه و فقط یک کانکشن وایرلس ایجاد میشه. مثلا برای چیزایی مثل Airdroid.

با ctrl +c هم قطع میشه. البته من هر وقت این کار رو میکنم و بعدش suspend میکنم، دیگه بعد از resume موبایل نمیتونست به اون کانکشن متصل بشه و باید نام وایرلس رو عوض میکردم! اما وقتی بدون ctrl + c لپتاپ رو suspend میکنم این مشکل پیش نمیاد. گفتم اگه مال شما هم این جوری شد بدونید.

میتونید دستورتون رو در یک فایل اجرایی در پوشه ی /usr/local/bin/ قرار بدید تا با یک دستور مشخص این کانکشن ساخته بشه.
اگر پیامی مبنی بر مشکلی در RFkill گرفتید یک بار وایرلس لپتاپ رو خاموش و روشن کنید و این دستور رو بزنید:

rfkill unblock all